Fakty i mity

Mit:

Recykling elektrośmieci jest pod względem ekologicznym i energetycznym bardziej wymagający, niż jego spalenie czy składowanie

Fakty:

Wysypiska oraz spalarnie podlegają pod bardzo restrykcyjne normy ekologiczne, w związku z tym uwolnienie substancji trujących do powietrza jest praktycznie niemożliwe. Ważne jest jednak, aby uświadomić sobie, że tym sposobem wszystkie z trudem wydobyte surowce lądują w atmosferze. Tymczasem dzięki recyklingowi można je ponownie wykorzystać. Wysypiska jedynie gromadzą materiały z odpadów – dalej nie są one wykorzystywane.

Dzięki recyklingowi możemy obecnie wykorzystać około 80% materiałów, które znajdują się w elektrośmieciach. Na przykład telefon komórkowy zawiera 0,0034 grama złota. Podczas wydobycia takiej ilości tego surowca powstaje ponad 100 kg odpadów, oraz dodatkowa emisja CO2.

Surowce wtórne uzyskane w wyniku recyklingu niosą ze sobą znaczne korzyści. Na przykład recykling żelaza oznacza 74% zaoszczędzonej energii, 90% zaoszczędzonego surowca pierwotnego, 86% redukcji zanieczyszczenia powietrza, 40% zaoszczędzonej wody, 76% redukcji zanieczyszczenia wody, 97% redukcji odpadów wydobywczych i 106% redukcji odpadów komunalnych.

Pozytywne oddziaływanie recyklingu elektrosprzętu na środowisko naturalne potwierdziły unikalne badania cyklu życia (tzw. LCA Life Cycle Assessment) wyrzuconych telewizorów, monitorów oraz urządzeń małogabarytowych. Ich charakterystyka i wyniki znajdują się w sekcji Przetwarzający.

Mit:

Wokół elektrośmieci jest dużo zamieszania o nic. W porównaniu do innych rodzajów odpadów stanowią mały problem.

Fakty:

Elektrośmieci są dziś najszybciej rosnącą grupą odpadów. W skali świata tworzą dziś 5% wagi odpadów komunalnych – prawie tyle, ile opakowania plastikowe. W krajach Unii Europejskiej w gospodarstwach domowych produkuje się rocznie około 8 milionów ton elektrośmieci. Ich objętość rośnie w tempie 3 do 5% rocznie, zatem trzy razy szybciej niż całkowity przyrost masy odpadów. Zdaniem ekspertów tylko w roku 2020 Europa będzie musiała poradzić sobie z 11 milionami ton odpadów elektrycznych. 10 lat później roczna produkcja osiągnie 14 milionów ton. Kolejne 3 miliony ton elektrośmieci wyprodukują firmy i organizacje.

Mit:

Najlepiej jest pozostawić sprzęt przy śmietniku. Zawsze znajdzie się ktoś, kto jeszcze zrobi z niego użytek.

Fakty:

Jest to naprawdę błędne myślenie. Poprzez pozostawienie urządzeń przy śmietniku popełniasz wykroczenie zagrożone karą do 5 000 zł. Co więcej, nawet, jeśli ktoś zainteresuje się danym urządzeniem, będzie ono znacznie uszkodzone poprzez wpływ pogody i innych czynników. Prawdopodobieństwo, że znalazca odda taki sprzęt do recyklingu jest bardzo niskie.

Mit:

Elektrośmieci nie są tak naprawdę wcale przetwarzane. Spółki zajmujące się ich zbiórką sprzedają je krajom trzeciego świata.

Fakty:

Gospodarka odpadami podlega w Polsce ścisłej kontroli. Specjalnie powołany organ – Główny Inspektor Ochrony Środowiska przeprowadza kontrole, co najmniej raz w roku we wszystkich zakładach przetwarzania ZSEiE. Polska jest ponadto sygnatariuszem Konwencji Bazylejskiej, która zakazuje exportu odpadów do krajów trzeciego świata. Głównym wytwórcą odpadów powstających ze sprzętu komputerowego są Stany Zjednoczone, które jako jedyny kraj wysoko rozwinięty nie podpisały Konwencji Bazylejskiej.

Mit:

Mieszkańcy powinni mieć możliwość oddawania elektrośmieci za darmo. Sklepy, które proponują odbiór starych urządzeń z gospodarstw domowych przy zakupie nowych, zazwyczaj pobierają opłaty.

Fakty:

Każdy może oddać elektrosprzęt za darmo w punktach selektywnego zbierania, podczas mobilnej zbiórki odpadów, do kontenerów na drobne elektrośmieci lub w sklepie przy zakupie nowego urządzenia. Niektóre sklepy pobierają opłaty nie za recykling, ale za transport starego urządzenia.

Mit:

Elektrośmieci zawierają mnóstwo metali szlachetnych. Lepiej jest urządzenie zdemontować samodzielnie w domu i samemu pozyskać cenne surowce, niż oddać je recyklerom.

Fakty:

Poprzez demontaż np. telefonu komórkowego w warunkach domowych nikt się nie wzbogaci. Pojedyncze urządzenia zawierają cenne surowce w bardzo małej ilości. Co więcej, większość cennych surowców można odzyskać tylko za pomocą technologii, którymi dysponują wyłącznie wyspecjalizowane firmy.

Domowe próby rozbiórki sprzętu mają negatywne skutki. Demontaż urządzeń na własną rękę może zagrażać zdrowiu osoby, która się tego podejmuje. Dla przykładu, rozbiórka telewizorów grozi wybuchem ekranu. Wszystkie elektrosprzęty, które są wyposażone w akumulatory (telefony komórkowe, laptopy itp.) mogą zawierać również metale ciężkie (przede wszystkim kadm) i grozić również samozapłonem przy zwarciu lub uszkodzeniu akumulatorów itp.

Mit:

Punkty selektywnej zbiórki są zbyt oddalone od miejsc, gdzie mieszkają ludzie.

Fakty:

W Polsce w tej chwili istnieje 1412 miejsc, w których można oddać elektrośmieci. Prowadzone są ponadto zbiórki mobilne, ustawiane są kontenery na drobne elektrośmieci, w miastach odbywają się liczne akcje ekologiczne, podczas których prowadzone są dodatkowe zbiórki. Liczba punktów zbiórki stale rośnie.

Mit:

Kupując nowy, bardziej nowoczesny telefon, lepiej ten stary, który jeszcze działa, schować – może się jeszcze przydać.

Fakty:

Jak wiele osób kiedykolwiek skorzystało ze starego urządzenia, które zastąpiono nowszym? Wyrzucenie urządzenia, które jeszcze działa, zdaje się być marnotrawstwem. Jednak, jeśli nikomu go nie oddasz, nie ma sensu trzymać go w szufladzie. W polskich domach wciąż nagminnie „chomikowane” są elektrośmieci. Radzimy, szczególnie z punktu widzenia ekologii, ale również ze względów praktycznych, lepiej starszy, ale nadal działający, nieużywany produkt oddać komuś, kto może go potrzebować, np. do domu dziecka lub przekazać go do recyklingu.

Asekol PL Organizacja Odzysku Sprzętu
Elektrycznego i Elektronicznego SA
ul. 17 Stycznia 56, 02-146 Warszawa
tel.: +48 882 067 923
mail: kontakt@asekol.pl

Ochrona danych osobowych